Categorie archief: Uncategorized

Triade en Opa gaat weer naar school

Ik bedenk me net  dat ik op de site nog helemaal niets over mijn (nieuwe) werkgever Triade heb gemeld. Dat komt natuurlijk ook omdat ik een hele tijd niets geblogd heb. Ik was de blog-lust even kwijt. Maar nu is het er weer.

Triade dus… Een zorginstelling in Flevoland. “Een zorginstelling? ” hoor ik mensen fluisteren. “Maar Ruud was toch van de ICT en de houtbewerking?” Dat klopt! Ik heb een echte keiharde carrièreswitch gemaakt. In de IT kwam ik niet echt meer aan de bak en ik had het er niet meer zo naar mijn zin. Werken met mensen met een bewerking kwam op mijn pad en ik moet zeggen dat ik het een openbaring vind. Had ik veel eerder moeten gaan doen.

Een ander nieuwtje… Opa gaat ook weer naar school. Bij de nieuwe baan hoort een MBO4 opleiding tot Medewerker Maatschappelijke Zorg. Elke dinsdag dus weer naar school. Ik volg mijn opleiding op het Landstede College in Harderwijk. Ik ben tot nu toe één keer met de bus gegaan. Daar zat ik als 56 jarige in een bus die verder afgeladen was met mbo-ertjes. Ik voelde me wel een beetje opgelaten.

De studie verloopt voorspoedig en ik vind het erg leuk. Dit komt met name omdat ik in een groep zit met allemaal lotgenoten. Ik ben niet eens de oudste in de groep. De opleiding wordt gegeven volgens het principe van de Care Academy Veluwe, google dat maar eens. Het belangrijkste principe daarbij is dat je eigenlijk zelf je hele studie bepaalt. Je weet waar je straks op geëxamineerd wordt en je maakt zelf een plan hoe je die kennis vergaart. Veel kun je aantonen/leren op je eigen werkvloer. Voor Nederlands en rekenen heb ik al ontheffing gekregen, die lessen hoef ik dus niet meer te volgen. In december hoop ik ook de ontheffing voor Engels te krijgen. Ik heb me voorgenomen om de studie binnen een jaar af te ronden. Of dat gaat lukken…?

 

 

 

Gehakt

Misschien hebben jullie de afgelopen dagen gezien dat de site gehackt is door “HackeD By TeaM_CC :: 0x0 WAS HERE”. 

Ik wil TeaM_CC :: 0x0 hartelijk bedanken voor het mij attent maken op een beveiligingsprobleem. Dit is gewoon een privé website die ik gebruik voor wat normale dingetjes. Ik begrijp niet goed wat voor belang je er bij hebt om mijn site te hacken. Ik beschouw het maar als een stukje dienstverlening om mij attent te maken op de kwetsbaarheid.

Ik vindt dat ze deze methodiek veel meer moeten toepassen. Enkele praktische voorbeelden:

  • Iemands fiets jatten om hem er op attent te maken dat fietsen jatbaar zijn.
  • Bij iemand inbreken om hem op de kwetsbaarheid van zijn sloten te attenderen.
  • Iemand in elkaar slaan om hem er op te attenderen dat hij een risico loopt.
  • Iemand verkrachten om kenbaar te maken dat de kans bestaat dat hem dit kan overkomen.
  • Iemand om zeep helpen om hem te waarschuwen dat hij vermoord kan worden.

Klinkt het een beetje raar? Denk je dat ik een zieke geest heb? Hmmm… misschien wel. Maar wees gerust, volgens TeaM_CC::0x0 is dit de norm. Het is heel normaal om eigendommen van anderen te schenden, te bekladden en voor wat voor doel dan ook te gebruiken.

Maak je niet ongerust. Ik zal zulke dingen nooit doen. TeaM_CC::0x0 echter…. Ik vermoed dat er in plaats van hersenen geha(c)kt in zijn schedel zit.

Stoppen en beginnen!

In verband met ons stoppen met roken en omdat Sylvia ernstig aan haar cholesterol en gewicht moet werken van de dokter willen we meer gaan bewegen. Natuurlijk is gewoon wandelen en fietsen al prima, maar eigenlijk willen we thuis ook meer kunnen doen. Maar ja, de centen…

Daarom via marktplaats een hometrainer gekocht voor €17,50. Moet alleen nog even zien dat ik hem ophaal.  Ik bedoel…  we richten gewoon onze eigen fitness ruimte in. Want naar de sportschool gaan hebben we al eens geprobeerd, dat is niet “ons ding”. We hebben liever iets meer privacy, in ieder geval tot we het lichaam van een god hebben. Dat heb ik natuurlijk nu al, het is alleen zo jammer dat het Boeddha is.

 

Ik ben tegenwoordig gek op boxen

Ik heb weer wat nieuws ontdekt om te knutselen… boxjes en kistjes. Na een paar probeerseltjes hier mijn eerste boxje. Voor Sylvia natuurlijk.

img_20161128_194538

img_20161128_194639De wandjes van steigerhout met tandverbindingen aan elkaar gemaakt. De bodem en de top van hardhout multiplex bewerkt met ijzer/azijn om het te vergrijzen. Langs de randen rondom een hardhouten inlay gemaakt en op de top een inlay met koperdraad. Daarna behandeld met gekookte lijnzaadolie om de nerf en accenten naar boven te halen.

Dat ijzer/azijn is een leuk goedkoop trucje om hout snel te verouderen. Je neemt een jampot die vul je met de goedkoopste witte azijn die je kan vinden en daar mik je ijzer in. Geen roestvrij staal, maar gewoon ijzer. Ijzeren schuursponsjes werkt het best, maar oude spijkers en schroeven gaat ook, het duurt alleen wat langer. Dit laat je een paar dagen staan en af en toe even schudden. Na een paar dagen is de azijn paars-bruin geworden. Je smeert dit op het blanke hout, laat het intrekken en drogen. Als je dan na een dagje kijkt zal je zien dat het hout er ouder en grijzer uit ziet. Als je het daarna met olie behandeld krijg je prachtige nerven en structuren. Kost bijna niets en geeft een prachtig resultaat. Alleen zolang het nog niet droog is een beetje zure lucht…

Knutselen en een LAStig vraagje.

Het is weer een tijdje stil geweest op mijn blogje. Te veel dingen aan mijn hoofd die ik niet wil delen en druk met knutselen.

Zo heb ik eindelijk de knikkerbaan van Tobias afgemaakt en een klikokast met houtopslag voor een kennis gemaakt. (Kijk voor foto’s onderaan op RMB Houtidee) Die klikokast heb ik met gekookte lijnzaad olie bewerkt. Het hout wordt dan iets donkerder, maar de nerfstructuur komt prachtig tot leven. Nadeeltje is dat ik het in verband met het weer binnen moest laten drogen, de hele kamer ruikt nu naar de olie.

Op YouTube snuffel ik vaak naar leuke dingen, handige “jigs” en goede ideeën voor mijn “werkplaatsje”. Een van mijn favorieten is Izzy Swan. Die man heeft een heel andere kijk op de manier waarop je met hout om kan gaan. Ook Matthias Wandel is er zo eentje. Die maakt zijn eigen houtbewerkingsmachines.

Ik kom ook veel leuke dingen tegen die je met pallet hout kan maken, alleen die pallets zijn vaak zo moeilijk te slopen. Daar hebben ze iets op gevonden, een zogenaamde palletbreker. Die moet je zelf maken, van staal. Zie het plaatje.

palletbreker-lassenNou heb ik zelf geen lasapparaat en kan bovendien niet lassen ook. Dat is LAStig! Dus… ik ben op zoek naar iemand die wel een lasapparaat heeft en ook nog weet hoe je zo’n ding moet gebruiken. Heb jij zo iemand in je kenniskring? Zou je dan eens een balletje op kunnen gooien of hij/zij zo’n palletbreker voor me wil maken en wat dat dan moet kosten.

 

Pallets kom ik genoeg tegen. Ik laat ze altijd liggen omdat ik er eigenlijk niks mee kan. Ik denk wel altijd: “zonde van dat hout, ik zou daar leuke dingen mee kunnen doen…”. Als ik zo’n palletbreker heb dan kan ik mijn hout voorraad gratis aanvullen en nog meer leuke spullen maken. Wie helpt me?

 

De laatste 9 minuten dat Pimpeltje nog thuis woonde…

In de achtertuin hebben we een nestkastje in de vorm van een klomp hangen. Dit jaar bewoont door de heer en mevrouw Pimpelmees. Al geruime tijd vlogen ze af en aan met larfjes, rupsen, spinnen en muggen. Het was duidelijk, er was gezinsuitbreiding!

De afgelopen dagen zagen we één van de kids regelmatig naar buiten kijken. Aan zijn kuif te zien leek hij op zijn vader. We hebben besloten hem Pimpeltje te noemen.

Pimpeltje

Vanochtend trok Pimpeltje de stoute schoenen aan en waagde zich naar buiten. Na een eerste poging (hij leek weer in het nestkastje terug te vallen) was het dan zover. Pimpeltje spreidde zijn vleugeltjes en trok de wijde wereld in. Ik heb het hele gebeuren op film kunnen vastleggen. Erg leuk om dat eens te zien en dan ook nog de mazzel hebben dat je met de camera op het juiste moment klaar zit.

Het filmpje is hier te zien.

De wijde wereld was de eerste uren wel beperkt tot de omgeving van onze achtertuin. We hebben hem een lange tijd horen piepen vanuit de struiken. Pa en Ma blijven maar aanvliegen naar het nestkastje. Inmiddels laat zich daar het volgende jong af en toe zien. Op het eerste gezicht een kleine dame die wacht tot de regenbuien voorbij zijn zodat haar blauwe petje niet nat wordt. We noemen haar Pimpelientje.

Het spoort niet… maar zaagt wel!

Ik ben begonnen met de bouw van mijn zaagtafel. Ik had een 3 centimeter dikke plaat hout op de kop getikt. Die kon mooi als blad dienen. Van de overbuurman mooie balkjes gekregen om de poten van te maken. Het in elkaar zetten ging ook lekker vlot. De poten staan onder een hoek van 12 graden naar buiten zodat het lekker stabiel staat. Onder het blad zitten 2 balkjes die in het onderstel vallen, hierdoor blijft het keurig op zijn plaats liggen. Voordeel is dan dat je het blad met zaag en al er af kan pakken als ik de zaag niet nodig heb. Ik ga nog een blad maken waar ik mijn frees dan onder hang. Een multifunctioneel tafeltje dus.

Vervolgens mijn oude cirkelzaag onder de werkbank vandaan gehaald. Wat heeft dat arme ding op zijn donder gehad bij Tariq. Die grote balken zagen was te veel voor het arme beestje. Bij het uitmeten van het plekje waar de zaag onder het blad moet komen valt me op dat het zaagblad een beetje wiebelt. Niet alleen het zaagblad, maar de hele as waar het zaagblad aan vast zit. De lagertjes zijn dus niet goed meer. Dit houdt in dat het zaagblad straks een beetje wiebelt bij het zagen. Echt precies zagen zal er dus niet in zitten… Die zaag spoort niet meer. Hij zal ook wel extra kabaal maken. Dat wordt leuk. Gelukkig heb ik een gehoor beschermer.

Wat ook opvalt is dat het mechanisme om de zaagdiepte in te stellen hapert en krom is. Je kan hem dus niet makkelijk in hoogte verstellen. Daar kan ik wel een list op verzinnen. Na alles uitgemeten en afgetekend te hebben met de frees de ruimte waar de zaag in moet komen uitgefreesd. Like a glove! De zaag past precies. Goed meet en tekenwerk dus. Vervolgens met een paar blokjes hout de zaag onder het blad vastgezet en toen het grote moment. De zaag gaat aan en gaat voor het eerst door het werkblad. Als een mes door de boter, maar wel een luidruchtig mes. Wat een takkenherrie! Ik denk niet dat de zaag nog een lang leven beschoren is.

Vervolgens het werkblad omgedraaid en met een glimlach de zaagsnede in het verder maagdelijke blad bekeken. Omdat de zaag wiebelt is het verstandig om de zaagsnede iets ruimer te maken. Dus de zaagmachine weer verwijderd en vervolgens met de decoupeerzaag de sleuf een beetje ruimer gemaakt. Alles weer gemonteerd en dan de eerste test. Even wat restjes hout aan reepjes gezaagd. Het gaat perfect. Alleen zakt de zaag na verloop van tijd naar beneden. Dat mechanisme voor het instellen van de zaagdiepte werkt echt niet meer. Je kan het niet goed vastzetten. Ik ga dat morgen oplossen door een soort hefboom onder de zaag te plaatsen die je met een grote moer vast kan zetten. Daarmee kan ik dan de hoogte makkelijk instellen en de zaag ook vastzetten. Morgen zal ik foto’s op het blog zetten, dan is het misschien wat duidelijker.

Vandaag als laatste een schakelaar gemonteerd. Zonder die schakelaar moet je steeds onder de tafel duiken om de zaag aan te zetten, dat is niet praktisch. Ik heb dus een schakelaar met een stopcontact op de tafel gemonteerd. Dat is een tijdelijke oplossing. Er moet een schakelaar met een lichtje op komen zodat je goed kan zien dat de stroom er op staat. De schakelaar op de zaag heb ik met een tie rip vastgezet. Je zet de zaag dus met de schakelaar op de tafel aan en uit. Dat scheelt een hoop gebuk. Dat is wel zo lekker met die gammele rug van mij.

Het is toch leuk om te zien wat je kan maken van wat gekregen spulletjes, een oude zaag, een hand vol schroeven en een schakelaar die ik nog had liggen. De kosten tot nu toe… nog steeds €0!! Dat is precies het budget dat ik heb!

Ik heb het licht gezien…

Zoals beloofd… daar is ie dan! Het bedlampje!

IMG_20160317_141503

De latjes op het kapje variëren een klein beetje in dikte, hierdoor krijgt het doorschijnende licht een speels effect. Doordat de latjes zo dun zijn zijn ze buigbaar en kan ik ze een beetje rond op de houten cirkels plakken.

Als ik ze weer moet maken dan heb ik van deze proefexemplaren een paar goede lessen geleerd. Als eerste ga ik zorgen dat het houtblokjes waar ik de latjes van zaag vooraf op lengte zijn, dat scheelt een boel knippen. Verder ga ik zorgen dat die houtblokjes eerst goed vlak zijn, dan sluiten de latjes mooier aan. Nu heb ik de latjes eerst met knijpers vast gezet en daarna een touwtje om het geheel gedaan wat ik op spanning bracht om het geheel goed vast te drukken. Volgende keer maak ik een mal waar ik de laatjes in kan steken en dan een knelring er om heen om ze vast te knellen terwijl de lijm droogt.

Ook maak ik mallen om de diverse onderdelen makkelijk uit te kunnen frezen. Als ik de voorbereiding goed uitgevoerd heb dan zou ik een productie van ongeveer 6 lampjes per dag moeten kunnen halen. Als ik nou de onderdelen in de schuur sta te produceren en Syl lijmt ze binnen in elkaar, dan zou ik de productie moeten kunnen verdubbelen.

Ik ga eerst maar eens kijken hoe ik het productieproces kan verbeteren en nog wat experimenteren voordat ik me verder illusies maak. Voorlopig gewoon lekker hobbyen.

Zaagsel in mijn kop

De afgelopen dagen heerlijk bezig geweest in de schuur. Een serie nachtkastjes gemaakt en een tv kastje voor Annelies. De foto van het tv kastje heb ik nog niet op de RMB Houtidee pagina geplaatst, dan zou de verrassing er af zijn natuurlijk. Ik ben er zeer tevreden over en Sylvia zit te vissen of ik niet een dressoir in die stijl kan maken. Tja… dat kan wel, maar hout is niet gratis, dus eerst even sparen.

Intussen ben ik bezig met een nieuw houten lampjes experiment. Met mijn bovenfrees ben ik houten cirkels aan het fabriceren. Het is de bedoeling dat ik die dan aan de buitenkant ga beplakken met ultra dunne strookjes steigerhout. Die ultra dunne strookjes worden een uitdaging om op de zaagtafel te maken. Ze moeten ongeveer 1 millimeter dik worden zodat ze buigzaam zijn en het licht er straks doorheen kan schijnen. Zodra ze klaar zijn zal ik foto’s op het blog zetten.

Mijn favoriete machine is op dit moment mijn bovenfrees. Die heb ik voor slechts €44 op de kop getikt. Ik ben er van alles mee aan het proberen. Ik heb er planken mee vlak gefreesd, diverse soorten houtverbindingen mee gemaakt, de houten ringen voor de lampjes mee gemaakt en nog veel meer. Ik ben ook bezig er allerlei hulpstukken bij te maken. Een erg leuk speeltje! Alleen wat maakt dat ding een stof en zaagsel! Na een middagje frezen zit ik volledig onder het stof en zaagsel, ondanks mijn cyclone-afzuiger. Ook in mijn oren en in mijn neus. Nu weet ik eindelijk hoe dat zaagsel in mijn hoofd komt!

Ik kan niet wachten tot morgen om weer verder te gaan met mijn lampjes… en dan een zelfbouw zaagtafel en een tafel voor de frees en een mal voor het zagen van takken en… nog veeeeeeel meer.

Update 2

De tweede update is een stuk minder leuk. We hebben afscheid moeten nemen van Hunter. We wilden voorkomen dat hij in een asiel geplaatst zou worden. Bij de dierenarts hebben we een postertje opgehangen en we kregen daar de tip dat er een facebook pagina voor herplaatsing voor Friese Stabijs zou zijn. Na wat speurwerk heb ik die gevonden.

Die pagina wordt beheerd door de stichting Zino. Na contact gemaakt te hebben kreeg ik een intake formulier en al snel stond er een leuke oproep voor Hunter op facebook. Er kwamen al snel reacties. We konden kiezen uit drie kandidaten. We hebben onze keus laten vallen op een familie uit Arnhem.

Vervolgens hebben we een kennismaking gepland. De potentiële nieuwe baasjes kwamen hierheen en we zijn samen met Hunter naar het Zuigerplasbos gegaan. Hunter ging helemaal uit zijn stekker. Rennen, blaffen, springen en gek doen. We maakten ons eigenlijk een beetje zorgen. Hij maakte nou niet direct een goede eerste indruk. De nieuwe bazin was echter vrijwel direct verkocht, de nieuwe baas vroeg zich af of zoveel energie wel goed samen zou gaan met hun 11 jarige hond.

Eenmaal thuis kalmeerde Hunter gelukkig. Toen we met zijn allen aan de koffie zaten liet Hunter zien dat hij wel opgevoed is. Lekker rustig, een beetje slijmen bij de nieuwe baas. Dat werkte uitstekend. Ook de baas ging overstag. We besloten dat ze Hunter een weekend mee zouden nemen als proef. Zaterdag belde ze al dat het fantastisch ging en zondag avond lieten ze weten dat ze Hunter wilden houden. Hij had al een eigen plekje op hun bank veroverd, gedroeg zich keurig opgevoed en kon het prima vinden met hun oude hond.

Dat was even een emotioneel moment. Je realiseert je dan dat het definitief is. Weg is die eigenwijze haarbal. Het valt gelijk op dat het stiller is in huis. Het is voor ons wel een goed gevoel dat hij een fijne nieuwe plek gevonden heeft en niet naar een asiel hoefde. Maar toch… we missen hem vreselijk.